Jednak w sobotę 13 lutego 2010 r. mieliśmy finał - na otwarciu pojawiło się około 20. nauczycieli akademickich (a ponadto kilku pisemnie zadeklarowało chęć nauczania) w większości samodzielnych pracowników nauki, pod przewodnictwem powołanego już w grudniu 2009 r. Rektora prof. Wiesława Smużnego. Studentów na zajęcia przybyło o połowę mniej – 10 osób. Ale fakt rozpoczęcia zajęć, po tylu latach oczekiwania na systematyczne kształcenie w popularnym na Pomorzu zawodzie bursztynnika, trzeba odnotować z uznaniem i radością.

 
   Radość studzi nieco fakt, że przyjęty na 3,5-letnie studia licencjackie plan zajęć przewiduje jeden tylko kierunek: wzornictwo ze specjalizacją: biżuteria i formy złotnicze. Niezbyt on pokrywa się z nazwą szkoły, a tym mniej z pierwotną jej koncepcją, obejmującą szeroki zakres wiedzy o bursztynie – od jego genezy i geologii do technik obróbki materiałów i towaroznawstwa aż do konserwacji bursztynowych zabytków. Po latach biurokratycznej mitręgi, w szkole z nazwy bursztynowej, pozostało na całe 3,5 roku tylko 40 godzin wykładowych i 80 godzin ćwiczeń (nieco ponad 5% ogółu czasu zajęć).
Może jednak w praktyce tytułowemu bursztynowi przypadnie nieco więcej uwagi. Pokładam nadzieję w osobistych zainteresowaniach zajmujących poczesne stanowiska w hierarchii szkoły Panach Doktorach Michale Woźniaku i Sławomirze Fijałkowskim.