Litewski kwartalnik jubilerski "Baltic Jewellery News" co roku w zeszycie marcowym publikuje notowania cen surowca bursztynowego i typowych półfabrykatów z niego, to jest bursztynowych kamieni jubilerskich. To bardzo cenna inicjatywa, niepraktykowana przez fachowe czasopisma w innych  krajach.

Wydaje się jednak, że ogromne zróżnicowanie cen surowca z Sambii i Ukrainy jest nieuzasadnione. W Polsce, głównym odbiorcy surowca ukraińskiego różnica cen w stosunku do Sambii to zaledwie parę punktów.

Dlatego poddajemy zapis notowań pod ocenę naszych Czytelników z prośbą o kierowanie uwag do portalu.

Z Panią Anną Klucznik, która przez  całe dziesięciolecie, od początku istnienia naszego Stowarzyszenia, wniosła tak wiele starań i inicjatywy pracując w Zarządzie, Komisji Rewizyjnej i Komisji Kwalifikacyjnej Rzeczoznawców, mam przyjemność i zaszczyt współpracować nie jedno, lecz kilka dziesięcioleci. Mija właśnie kolejna, okrągła rocznica dnia kiedy przyjmując do pracy młodą absolwentkę Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, omawiałem z Nią jak wykorzystywać tradycje sztuki Pomorza we współpracy z twórcami dzieł współczesnego rzemiosła artystycznego.

Pewna nieporadność w realizacji form rzeźbiarskich i przesadna dekoracyjność wielu obiektów, krytykowana przez specjalistów, nie przeszkodziła spełnieniu przez kolekcję Myrty ważnej roli w promowaniu bursztynu bałtyckiego w środowisku pomorskim i na świecie. Od pierwszego zaprezentowania, imponujących skalą, jakością materiału i oryginalnością funkcji, wyrobów z tej kolekcji na Międzynarodowych Targach Bursztynu „AMBERIF” w Gdańsku w roku 1995, niezmiennie one właśnie były przedmiotem zainteresowania kupców, publiczności i mediów. Co roku wszystkie polskie stacje telewizyjne i wiele zagranicznych prezentowały to wyjątkowe stoisko w swych programach informacyjnych.

Naturalna uroda bursztynu wsparta dobrą obróbką i odniesieniami do świetnych tradycji artystycznego bursztynnictwa pobudzała wyobraźnię i dziennikarzy i widzów. Z siłą jej oddziaływania wyraźnie przegrywały wszelkie inne formy promocji: konkursy, sympozja i pokazy mody z bursztynową biżuterią. W opinii publicznej wielkie obiekty sztuki dekoracyjnej zdobywały rangę znacznie wyższą nie tylko od standardowych wyrobów jubilerskich, lecz także od oferty zawodowych artystów prezentujących na targach swoje pomysłowe i finezyjne ozdoby stroju.